Houd je infraroodverwarmers in de badkamer veilig en droog
Het klinkt goed om infraroodverwarmers in een badkamer met hoge plafonds te plaatsen – totdat je één ding vergeet: stoom. Veel stoom.
Water en elektriciteit zijn een gevaarlijke combinatie. Als de isolatie niet goed is, kunnen er kortsluitingen of fouten optreden. Om alles veilig te houden, richten we ons op drie belangrijke punten: de isolatie, de afsluiting en de aarding.
Voorkomen van lekken
Wanneer de badkamer drukkend vochtig wordt, komt er condensatie op alles terecht – inclusief de verwarmingsapparaatjes. Om te voorkomen dat de elektrische stroom op de verkeerde plekken terechtkomt, gebruiken we hoogwaardige keramische isolatoren bij de aansluitingen van de lampen.
Als je een systeem met 220V gebruikt, kun je het niet alleen hebben met “voldoende” isolatie. We gebruiken isolatie die bestand is tegen een spanning van 2kV+). Waarom? Omdat vocht paden creëert waarlangs de elektriciteit kan gaan. We gebruiken een megohmmeter om er zeker van te zijn dat de weerstand hoog blijft (boven de 100MΩ), zelfs wanneer het apparaat volledig onder stoom staat.
Afsluiten van openingen
De meeste storingen vinden plaats op de plekken waar de kabels met de lampen zijn verbonden. Dat zijn de zwakste punten. Daarom gebruiken we behuizingen met een IP65-classificatie. Dat betekent dat de behuizing vuil buiten houdt en waterstraalen kan verdragen zonder beschadigd te raken. We vertrouwen echter niet alleen op de behuizing. We gebruiken ook siliconen-dempers en hitte-afsluitende buisjes om deze verbindingen goed af te sluiten. Hierdoor kan er geen vocht binnendringen, waardoor corrosie en andere schade worden voorkomen.
Aarding en balans
Elk metalen onderdeel van de verwarmingsapparaat moet worden aangesloten op een aparte aardingslijn. We gebruiken dikke koperen strips zodat, als er toch stroom lekt, de GFCI-module onmiddellijk reageert. Dat is de ultieme veiligheidsmaatregel.
Maar er is een nadeel: als je de behuizing te strak afsluit, blijft de hitte samen met de elektronica binnen. Het is dus een soort ‘tug-of-war’ tussen de IP-classificatie en de mogelijkheid tot thermische ventilatie. Als je te veel nadruk legt op de afsluiting, zonder een goede koeling, kunnen de onderdelen oververhit raken. Je moet dus het juiste evenwicht vinden: de behuizing moet waterdicht zijn, maar tegelijkertijd nog wel kunnen ademen.